^^^^เที่ยวสวนในวันสวนปิด…ก่อนมุ่งสู่อัครา^^^^
*บนรถระหว่างทาง
ตื่นแต่เช้าแปดโมง วันนี้เราจะออกไปชมสวนสวยในเมืองกันเป็นการปิดท้าย ก่อนไปขึ้นเครื่องกลับเดลลีตอนเที่ยง
ด้วยเวลาจำกัด เราเรียกสามล้อไปยังสวนชาลิมาร์หนึ่งในสวนที่เราสุ่มเลือกไป ด้วยราคาไป-กลับ 180 รูปี ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกับระยะทางกว่า 6 กิโลเมตร ฝ่าลมหนาวยะเยือก
*หน้าทางเข้าสวนชาลิมาร์
*แอบ
ครับเราต้องแอบส่องดู เพราะวันนี้สวนปิด ทั้งๆที่ในโลกเดียวดาย บอกไว้ว่าเปิดพุธถึงจันทร์นี่นา นี่เล่นเขียนบอกติดไว้เลยว่าปิดทุกวันศุกร์ซะงั้นหละ
เราพยายามขอลุกแกเปิดแง้มให้เราดูจากข้างนอกแกก็ไม่ยอม พี่คนขับก็เลยไปลองคุยดูให้
*ส่องดูทุกรู
*ลุงผู้ดูแล
ในที่สุดความพยายามก็เป็นผล หรือเพราะเวทนากันหว่า เห็นก้มๆมองๆส่องๆกันอยู่ได้ ไล่ก็ไม่ไป แกเลยเปิดประตูให้พวกเรายิงรูปกัน แต่ยังคงยืนยันไม่ให้เหยีบเข้าไปตามเดิม
แกเป็นตงฉินจิงๆ
*อีกสักรูป
เสียดายเลย แต่ก็ยังดีที่ได้เห็น แม้จะไกลก็ตามที
*หน้าสวน Nishat Bagh
คนขับยังคงพยายามให้เราแวะถ่ายรูปที่สวนแห่งนี้ซึ่งก็ปิดเช่นกัน ถ่ายด้านหน้าไว้ก็ยังดี
*วิวทะเลสาปดาล ด้านหน้าสวน Nishat Bagh
*ใต้ร่มเงาไม้ระหว่างทาง
*ภาพสุดท้าย กับการตรวจตราเข้มหน้าสนามบิน
กลับมาที่พักก็เก็บของลงมาเรียกรถจี๊ปไปสนามบิน 300 รูปี
ที่สนามบินมีการตรวจตราเข้ม ทหารดูชุมกว่าปรกติ เห็นว่ามีคนระดับสูงของกองทัพอยู่ภายในสนามบิน ก่อนเข้าสนามบินก็ต้องโชว์ตั๋วเครื่องบินให้พี่ทหารดูก่อนเป็นการยืนยัน ผ่านมาก็ต้องลงเอาสัมภาระไปผ่านการสแกน และค้นตัวกันเล็กน้อยพร้อมถูกสั่งให้ถอดแบ็ตเตอร์รี่กล้อง และถ่านออกไปใส่ไว้ในกระเป๋าใหญ่แทน ห้ามติดตัวขึ้นเครื่อง ภาพนี้เลยเป็นภาพสุดท้ายในแคชเมียร์ด้วยประกาศฉะนี้
ออกมานั่งรถคันเดิมต่อเข้าไปอาคารสนามบิน กว่าจะไปขึ้นเครื่องได้ก็ถูกสแกนกระเป๋า และค้นตัวอีก 3 รอบ รอบสุดท้ายนี่ก่อนขึ้นบันไดเครื่องไม่ถึง 200 เมตร ด้วยซ้ำ มาตรฐานความปลอดภัยได้ใจจริงๆ
*รถเมล์เข้าเมือง
ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเศษจากศรีนาร์กา ก็มาอยู่หน้าสนามบินภายในประเทศแล้ว ยืนรอรถเมล์เข้าเมืองไปสถานีรถไฟอยู่นานก็ไม่มีวี่แวว เลยอเดินออกไปตามถนนเพื่อหาป้ายรถเมล์ ซักพักเจ้ารถเมล์คันนี้ก็วิ่งมาเราเลยรีบกระโดขึ้นโดยไว กับราคา 50 รูปีต่อคน
*สถานีรถไฟนิวเดลลี
นั่งรถเมล์มาไม่ต้องกลัวลงไม่ถูกเลยครับ พอถึงคนเก็บตั๋วกะคนขับก็จะหันมาบอกเราให้เตรียมตัวลง และจอดให้เป็นอย่างดีเลยครับ ชนิดที่อดเทียบกับสาย 8 แถวบ้ามผมไม่ได้เลย
รถมาจอดอีกฝากของตัวอาคาร เราต้องเดินขึ้นสะพานข้ามทางรถไฟไปจนสุดสะพาน รางรถไฟและคนพลุกพล่าน กว่าหัวลำโพงหลายเท่าเลย
*ทางเดินข้ามรางรถไฟ
เดินไปเรื่อยๆครับ บนสะพานมีตัววิ่งสีแดง และเลขชานชาลาบอกเป็นระยะ
*สถานนีรถไฟนิวเดลลี
ต้องนิวเดลลีนะครับอย่าไป อันที่ชื่อเดลลีเฉยๆนะ เดินลงมาจากสะพานเราก็มาออกที่ด้านข้างของตัวอาคาร จากนั้นก็เดินเข้าตรงทางเข้าหน้าตัวอาคาร แล้วหาบันได้เดินขึ้นไปชั้นสองกันเลย หาไม่ยากครับ
*International Tourist Bureau
มาถึงชั้นสองก็เข้ามาในนี้เลยครับ เปิดทุกวัน 8 โมง-2 ทุ่ม วันอาทิตย์ปิดบ่าย 2 มีที่นั่ง ห้องแอร์เย็นๆ มีตารางเดินรถขนาดใหญ่ติดให้ดูอยู่ เดินไปหยิบแบบฟอร์มมากรอก ใส่วันที่ เวลา รอบรถไฟ จุดหมาย ชื่อ และหมายเลขพาสปอร์ต แล้วก็ไปนั่งเข้าคิวรอได้เลย
หากสงสัยก็มีเจ้าหน้าที่หน้าดุ แต่ใจดี
คอยให้บริการสอบถามอยู่ครับ ที่นี่ให้บริการจองตั๋วรถไฟทั๋วประเทศแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติโดยเฉพาะ ให้ได้รับความสะดวก ไม่ต้องคอยไปสุ้รบปรบมือแย่งตั๋วกับพี่แขกด้านล่างให้ได้เมื่อยเลย แต่ทว่า………………..
รอบรถขาไปของผมตอน 1 ทุ่มไม่สามารถจองให้ได้จากข้างบน เพราะมันกระชั้นเวลาเกินไปมันต้องจองล่วงหน้า เพราะนี่ก็ปาไป 3 โมงครึ่งแล้ว แต่ยังแย่ไม่พอขากลับก็เต็มหมดไม่มีเหลือ
เจ้าหน้าที่จดเบอร์ช่องขายตั๋วด้านล่างให้ เราลงมาจองกัน 2 คน ให้เพื่อนอีกขนเฝ้าของไว้ด้านบน แถวพี่แขกยาวเหยียดรอเรา
เข้าคิวไปก็ต้องระวังพวกแขกจอมเสียบ แขกมั่ว แขกแทรกอยู่เป็นระยะ กว่าจะได้ตั๋วมาก็มีโมโหไปหลายที เป็นศรีแก่ชีวิต
จองล่วงหน้าเถอะครับมันไม่สนุกเลยจริงๆ
*ตรอกแถว สถานีรถไฟ
เดินออกมาหาซื้อของกินรองท้องกันแถวหน้าสถานี เพียบเลยครับ
*เย็นย่ำ
*ดาดฟ้าอาคารสถานีรถไฟ
แล้วรถไปก็ออกเดินทางสู่อัครา ใช้เวลา 3 ชั่วโมง กับค่าตั๋วตู้แอร์ 240 รูปี
*ขบวนแห่เทพเจ้า งานวัดฮินดู
รถมาถึงสถานี 4 ทุ่ม ไม่รอช้าเดินออกมาเรียกสามล้อเครื่องไปย่าย Taj Ganj ในราคา 80 รูปีเพราะเห็นว่ดึกแล้ว
ปรากฎว่าเต็มหมดเลยครับ ทั้งย่าน เราคงมาดึกเกินไป จะมีก็ต้องรอถึงเช้าซึ่งคงเป็นไปไม่ได้ จะมีก็ที่นึงเดินไปดู ก็เก่าเกินกว่าจะนอนไหว เราเลยต้องให้สามล้อพาไปดูที่อื่นๆ ซึ่งล้วนแล้วแต่เต็มหมด จะเหลือก็แต่พวกโรงแรมดีๆราคาเป็นพันขึ้น ไปดุมาที่นึงหรูหรามหาราชา ไม่กล้านอนเลย
สุดท้ายจำยอมจริงๆเหนื่อยขี้เกียจหาแล้ว ได้ห้องใต้ดินดูเก่าๆ โทรมๆริมถนน เหลืออยู่ราคา 550 รูปี แพงเกินคุณภาพมาก
แต่เอาเถอะนี่ก็ 5 ทุ่มกว่าไปแล้ว
สักพักขบวนแห่ก็มาผ่านหน้าที่พักให้ได้ตื่นเต้นใจ
